ای که بی تو خودم و تک و تنها میبینم

توی این دنیای سرد

گونه های خیسم و دستای تو باک میکرد

حالا اون دستا کجاست  اون دو تا دستای خوب

چرا بی صدا شده لب غصه های خوب

من که باور ندارم اون همه خاطره مرد

من که باور ندارم اون همه خاطره مرد

عاشق آسمونا بشت یک بنجره مرد

آسمون ابری شده خدا انگار خوابیده

کی دوستت داره ؟    هیچ کس !

کی برات میمیره ؟    هیچ کس !

کی دیوونته ؟          هیچ کس !

کی فداته ؟            هیچ کس !

میدونی من کیم

؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

!!!!!!!!!

 هیچ کس !؟

من جه کنم خیال تو من و رها نمیکنه

اما دلت به وعده هاش یه کم وفا نمیکنه

من ندیدم کسی رو مثل تو موندگار باشه

آدم خودش رو که تو دل اینجوری جا کنه

چشامو بستم دارم تو رو بهتر میبینم

جون من  خیلی کمه اما فدات 

می ترسم از تنهایی شبای بی تو بودنم

می ترسم از جدایی تو رو از من ربودنم

شب هجرانم بوی نفسهات و داره

بودن تو مثل خورشید برام خوشبختی میاره

تنها دلیل بودنی که قلبم براش می تبه

تنها کسی که وجودم با آوردن اسمش می لرزه

تنها تویی که قلبم تو رو همه جا می طلبه

تا تو رو روزی بدست آرد بی دغدغه

من تو را در امتداد شب آغاز کردم

تو را در طنین شب بنهان کردم

تو را بین خواب و رویا صدا زدم

با همه دل دادگیها به تو عشق ورزیدم

بغز آشیونه عشق

دوباره گلوم گرفت از غم بی تو بودن

دوباره چشام سیلی از عذا گرفت

رنگ روی صورتم مثل یه عاشق عذا داره

هر لحظه هزار بار

یادم میومد دیدار روز آشنایی

باز هر لحظه هزار بار

یادم میاد روز جدایی رو

روز رفتن تو... شعر بی تو سرودنت رو.....

من و ببخش به لحظه هات       اگه نگام بکنی میمیرم باسه نگات

اگه صدام بکنی می شم خود صدات     اون نگات  اون صدات مثل یه فصل خداست

که هر لحظه باسه دمیدنش چشم انتظارم تا بیاد

                                               فصلی که با تمام وجود خودم میمیرم براش

                            منو ببخش به همه لحظه لحظه هاش

عشق رو میشه ساده کرد                                       ساده تر از زندگی  

عشق رو میشه تازه کرد                                         تازه تر از نم نم باران

عشق رو میشه با شکوه کرد           با شکوه تر از اولین شکوفه های بهاری

عشق رو میشه بد کرد                                             بدتر از نرسیدن

عشق رو میشه سرد کرد                                        سرد تر از زمستان

عشق رو میشه زشت کرد                                      زشت تر از خیانت

عشق رو میشه خراب کرد                                        مثل روز جدایی

هر روز بعد از تنگ غروب                                          ادم دلش میگیره

اینجاست که از تنهایی                                            ادم دلش میگیره

وقتی شب میشه بی ستاره                           وقتی شب بدون تو رنگی نداره

وقتی خونه بدون تو                                                 هیچ نور و روشنایی نداره

اینجاست که اشک ادم                                            مثل یه سیل دووم نمیاره

از غم دوری تو عزیزم                                                 اسمون تاریک و تاره

فراموشم کن

دستت را از دستهایم جدا کن،سرت را از روی شانه هایم بردار،و برای

 همیشه از کنارم برو......از کنارم برو...........

برو که دیگر نمی خواهم عاشق بمانم.دلتنگت شوم و در انتظارت بنشینم

برو که دیگر اشکی در چشمانم نمانده که برای تو بریزد !!!

خیلی خسته ام،می خواهم با تنهایی باشم،تنها در گوشه ای بنشینم و با

خود درد دل کنم...

برو برای همیشه فراموشم کن .....

فراموشم کن زیرا به فراموشی ات می اندیشم !

اگر می خواهی گریه کنی،در گوشه ای تنها بنشین و زار زار گریه کن !

نمی خواهم چشمهایت را خیس ببینم و دلم برایت بسوزد !!!

دلم از سنگ شد،دیگر یک ذره احساس در وجودم نیست !!!

بس است هر چه مرا با عشقت شکنجه دادی و مرا در آتش عشق

سوزاندی ! بس است هر چه سوختم و با عذاب عشق ساختم !

رهایم کن٬آغوشت را دیگر برایم باز نکن٬دستانت را به سویم دراز نکن

زیرا همان یک ذره غرورت را نیز خواهم شکست !!!

برو برای همیشه مرا از قلبت خط بزن و فکر با من بودن را از سرت بیرون

کن... زیرا جایی برای تو در قلب و افکارم نیست................

دیگر نمی توانم غم غصه های لحظه های با تو بودن را تحمل کنم٬هر لحظه

به یادت باشم و با خود بگویم  (این دیوانه کجاست) بس که به ساعت و

ثانیه شمار نگاه کردم٬خسته شدم ٬بس که به انتظارت نشستم تا تو بیایی

دل شکسته شده ام ....٬٬٬....

ميخوام داد بزنم.ولي نميدونم اونکه اون بالاهاست ميشنوه يا نه!اون هميشه ميگفت:تو فقط

زمزمه کن! تاريکي گناه ماست و روشنايي توبه ي خوبي نيست!! پس توبه نميکنم با

روشنايي. چون نميتونم آره دلم برات تنگ شده. شبا که از پشت پنجره صداي پات مياد ميدوم

کنار پنجره . ميگم: خودشه! ولي وقتي ميبينم فقط يه کوچه ي خاليه بغضم ميشکنه.

چشمام رو که ميبندم بوي پيرهنت ميپيچه توي کوچه...  توي اتاقم...  توي رگهاي وجودم !

باز چشمام رو ميبندم. انگار صدات ميپيچه و ميگه: من آروم خوابم...  من ميگم: آره

خوابي. آسون خوابيدي... بي دغدغه ي فردا...

راست ميگي. اين سهم تو بود. چرا که هميشه توي ناباوري

توي شباي بي ستاره...  توي راستيه پر از دروغ...  توي زمان بي زماني نفس کشيدي

به قول يه بنده خدا اگه آدماي بعد از ما بدونن که ما چطور بدون اکسيژن نفس کشيديم و زنده

بوديم حيرت ميکنن !

خاطرات ميخوره توي صورتم...  دستام رو دراز ميکنم رو به آسمون...  سهم من کدوم

ستارست ؟ يکي بهم ميگفت ستاره ها هم ميميرن ولي چون خيلي از ما دورن فکر ميکنيم

هنوز زنده اند اونا هم قبرستان دارن...حتي ستاره ها هم ميميرن.يعني ميشه يه روز هيچ

ستاره اي توي آسمون نباشه؟ اونوقت آسمون ديگه آسمون نيست

مثل زندگي بي تو که زندگي نيست...

آمده بودم تا بگويم

اما
.
.
.
..
مي روم تا غمش فقط براي خودم باشد و بس

                           دل من دیگه خطا نکن  با غریبه ها وفا نکن

                           زندگی رو باختی دل من مردم و شناختی دل من

                           تا به کی سراپا حقیقتی تا به کی خراب محبتی

                      هم نشین این و اون شدی خسته و پریشون خون شدی 

                            دشت بخت تو کویر شده مرغ آرزوت اسیر شده 

                                 روبه روت سراب  ...  پشت سر خراب

                            روبه روت سراب  ...  پشت سر خراب

                             ساکت و صبوری دل من مثل بوف کوری دل من

                            زندگی رو باختی دل من مردم و شناختی دل من 

                             دل من دیگه خطا نکن  با غریبه ها وفا نکن

    ... هرگز فراموش نکن که من عاشق ترين بودم...

            ... و دوستت داشتم بيشتر از جانم،...

           ..... من ماندني ترينم و ثابت قدم ترين ...

    ...  اين را به ياد بسپار و از اين حقيقت محض نگريز ،...

               ...  آري نازنين ، هر گلي يك بويي دارد

نه از خاكم نه از يادم نه در بندم نه آزادم نه آن ليلاترين مجنون نه

شيرينم نه فرهادم فقط مثل تو غمگينم فقط مثل تو دلتنگم اگر آبى تر از

آبم اگر همزاد مهتابم بدون تو جه بى رنگم بدون تو جه بى تابم

                     فراموشت نخواهم کرد

               فراموشم می کنی یا نه ؟

            نمی دانم ؛ من اما غفلتی هرگز زیاد تو نخواهم داشت

               حتی اگر در دل اسیر بدترین طوفان احساس باشم

        یا که گر حتی نباشد روزنی تا بتابد نورکی بر کلبه امید من

                          همچنان می خواهمت گفتن

                 من اما غفلتی هرگز زیاد تو نخواهم داشت

  دهانت را می بویند. مبادا گفته باشی دوستت دارم.

     دلت را می پویند. مبادا شعله ای در آن نهان باشد.

  روزگار غریبیست نازنین...........روزگار غریبیست نازنین 

          لا لا لا بد آوردیم به نام زندگی مردیم

      خیانت شکل یاری شد زیاران پشت پا خوردیم

می دونم دلت گرفته...     من برات سنگ صبورم چی شده تنها نشستی

مثل تو از همه دورم  واسه من زندگی سرده

نکنه تو هم غریبی کاش میشد اشکاتو پاک کرد  

     بمیرم تو هم بریدی         چه تبسم قشنگی

وقتی به غمها بخندی آخه ارزشی نداره  دل به این دنیا ببندی.نازنین دنیا همینه

اونکه خواب بود بدترینه.نکنه تنهات گذاشته آخره عشقها همینه.میدونی چقدر

عزیزه.. قطره سپیده شبنم مثل اشکای نازت روتن گلهای مریم نازنین خدا بزرگه

افسوس...

فاصله میان من و تو     به     وسعت دریاست و     به     بزرگی دریا

                                افسوس که آخرین

خاطر ه هایمان در پیچ و خم جاده ای گمنام باقی ماند.

ومن اکنون چیزی برای هدیه کردن ندارم.اما به امید روزی که

همیشه در کنارم باشی.

گل های میخک را تقدیم تو   تنها ستاره بی کسی ام می کنم.    H2rn 

مگر من چه می خواستم...

به جز آسمونی پر از آفتاب  به جز پیوند مهتاب و خواب به جز چشمی از فرط

شادی پر آب.  مگر من جه گفتم...

که آن گونه سوزان به من تاختند.که کوهی زکاهم بر افروختند.

که صد شاخه شد جمله راستم. مگر من چه گفتم ...

چه می خواستم.   H2rn

يادته يه روز بهم گفتي : هر وقت خواستي گريه کني برو زير بارون که نکنه نامردي اشکاتو ببينه و بهت بخنده ...
گفتم : اگه بارون نبود چي ؟ گفتي : اگه چشماي قشنگ تو بباره آسمونم گريش مي گيره ... گفتم : يه خواهش دارم .

 وقتي آسمون چشمام خواست بباره تنهام نزار
 . گفتي : به چشم ... حالا امروز من دارم گريه مي کنم اما آسمون

 نمي باره ... تو هم اون دور دورا ايستادي...

دنيا را بد ساخته اند......... کسي را که دوست

داري،تورادوست نمي دارد. کسي که تورا دوست دارد ،تو دوستش

نمي داري اما کسي که تو دوستش داري و او هم تو را دوست دارد به

رسم و آئين هرگز به هم نمي رسند و اين رنج است . زندگي يعني اين...

وقتی تو آمدی ودستت را به سویم دراز کردی،

         گفتم:

از قفس چه میدانی ؟                   گفتی: آزادی

از تنهایی چه میدانی؟                  گفتی: همزبانی

از محبت چه ........                      گفتی: عشق

از دوستی چه .....                      گفتی: صداقت

از بهار چه .........                        گفتی: طراوت

از سفر چه ........                        گفتی: انتظار

از جدایی چه ......                       گفتی: ؟؟؟؟؟؟؟

باز هم گفتم جدایی؟ سکوت تو مرا شکست و به گریه

انداخت؟

به چشمانت نگاه کردم و گفتم بگو .....

تو آغوش به رویم گشودی و گفتی:  جدایی هرگز......

بی تو من میمیرم.

هیچوقت از کافی شاپ خوشم نیامده.وقتی آدم های رنگارنگ رو می بینم که به

زور دارند به هم لبخند می زنند حالم بهم می خورد.

بعد از مدتها یک روز عصر رفتم به یکی از این کافی شاپ ها همین طوری

که داشتم به مردم نگاه می کردم دیدم یک دختر گل فروش کوچولو آمد تو و رفت

 پشت یک میز نشست .... برایم جالب بود...!!!

 پیشخدمتی که خیلی ادعای انسانیتش می شد به سمت آن دختر یورش برد تا او

را بیرون بیندازد.

دختر کوچولو با اعتماد به نفس کامل به پیشخدمت گفت:

 پولش را می دهم ...هیچ چیز مجانی ای نمی خواهم! 

کمی پایش را تکان داد و در حالی که زیر نگاه سنگین بقیه بود به پیشخدمت

گفت : یه بستنی میوه ای چند است؟

 پیشخدمت با بی حوصلگی گفت : پنج هزار تومان .

دختر کوچولو  دست کرد توی لباسش و پولهایش را بیرون آورد و شروع به

شمردن کرد بعد دوباره گفت : یک بستنی ساده چند است؟

پیشخدمت بی حوصله تر گفت : سه هزار تومان.

دختر گل فروش گفت: پس یک بستنی ساده بدهید .

پیشخدمت یک بستنی برایش آورد که فکر نمی کنم زیاد هم ساده بود!!!

(احتمالا مخلوطی از ته مانده ی بقیه ی بستنیها بود...) دخترک بستنی را خورد و

 سه هزار تومان به صندوق داد و رفت ...

وقتی پیشخدمت برای بردن ظرف بستنی آمد ...

دید دخترک کنار ظرف بستنی دو تا هزار تومانی مچاله شده ...

را گذاشته برای انعام...!

دل پریشون:

تویه کوچه، زیره بارون، با چشمای گریون

تک و تنها میون غمها با یه دل نیمه جون

دل پریشون نشسته زیر یه درخت تنها و خسته

دل یه جوونی که نشسته تنها و دل شکسته

اشک و گریه ها رو صورتش مثل رود جاریه

عمری که خنده ها هم از رو لبای اون فراریه

غمی سنگین و سیاه تو دلش ریشه کرده

غصه هم خیلی وقت میشه که جوونه کرده

چند وقتی میشه که با هیچ پیغامی شاد نمیشه

از بس تنها نشسته دلش از غمها رها نمیشه

فقط میدونه قلبی که شکسته دیگه شکسته

عمری که رفته دیگه برای همیشه رفته

حریر دست های باد رو میتونه احساس بکنه

عاشق هست اما نمیتونه عشق رو التماس بکنه

چه نحس است روزها و شبها پر سوز و تب بودن

روزها سیاه و شبها چون شبگرد در غربت شب مردن